^Back To Top

  • 1 Utrzymujemy się od kilku lat na pierwszym miejscu we Współzawodnictwie Sportowym Szkół (kategoria „Licealiada”) w województwie lubelskim.
    ;)
  • 2 DO WYNAJĘCIA SALA GIMNASTYCZNA.
    :)
  • 3 Posiadamy szeroką ofertę zajęć pozalekcyjnych, umożliwiających rozwijanie zainteresowań i wyrównywanie szans edukacyjnych młodzieży.
    :)
  • 4 Procesom edukacyjno-wychowawczym sprzyja dobra baza lokalowa placówki.
    ;)
  • 5 Kultywujemy tradycje szkoły i dbamy o jej wizerunek. Realizujemy różnorodne projekty wspierające proces edukacyjny i wychowawczy
    :)

Obchody 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości

 

Ojczyzny mojej stopy okrwawione
Włosami otrzeć na piasku
Padam: lecz znam jej i twarz, i korony
                             Słońca słońc blasku

                
C. K. Norwid, Moja ojczyzna

 

W wyjątkowym dla Polski, jubileuszowym 2018 roku, podjęliśmy szereg działań, aby uczcić setną rocznicę odzyskania niepodległości. Kulminacja realizacji przedsięwzięć nastąpi jesienią 2018 r. Przedstawiamy planowane wydarzenia i zapraszamy do aktywnego świętowania tak ważnej rocznicy w historii Polski i w życiu każdego z nas.

Harmonogram uroczystych obchodów stulecia odzyskania
niepodległości przez Polskę

  1. Powołanie zespołu przygotowującego uroczystości.
  2. Udział szkoły w Ogólnopolskim Konkursie Plastycznym pod patronatem Marszałka Senatu „Orzeł Biały – Nasza  Duma”.
  3. Zakładka na stronie internetowej szkoły - 100-lecie odzyskania niepodległości.
  4. Reportaż zdjęciowy w formie albumu „Polskie drogi do niepodległości 1914- 1945”upamiętniający miejsca w mieście i okolicy związane z tym okresem.
  5. Konkurs filmowy z okazji Święta Niepodległości – zaangażowanie uczniów, uczestników warsztatów medialnych.
  6. „Po latach niewoli wstaje Polska” – film prezentowany we wszystkich klasach oraz pogadanka w ramach godzin wychowawczych.
  7. Wystawa pocztówek „Biała Podlaska w dwudziestoleciu międzywojennym”.
  8. Stworzenie w holu szkoły galerii „Zasłużeni dla niepodległości”.
  9. Cykliczne audycje w radiowęźle szkolnym poświęcone problematyce odzyskania niepodległości przez Polskę.
  10. Sesja naukowa dla klas humanistycznych z pracownikiem naukowym Lubelskiego Oddziału IPN.
  11. Spotkanie pierwszych klas humanistycznych z pracownikiem Miejskiej Biblioteki Publicznej (dział regionalny) na temat dwudziestolecia międzywojennego w naszym regionie.
  12. Spotkanie z poezją patriotyczną w auli szkolnej.
  13. Szkolne rozgrywki z wykorzystaniem gier historycznych.
  14. Szkolne zawody sportowe o Puchar Niepodległości.
  15. Konkurs kulinarny „Jak smakuje niepodległość?”
  16. Okolicznościowy, poświęcony problematyce niepodległości numer gazetki szkolnej.
  17. Organizacja IV edycji Konkursu Historycznego dla uczniów szkół podstawowych 2018/2019 r. – temat edycji „Polskie drogi do niepodległości”.
  18. Wystawa książek, monografii naukowych poświęconych problematyce niepodległości - biblioteka szkolna.
  19. Uroczysty koncert pieśni i piosenek dwudziestolecia międzywojennego „Lata dwudzieste, lata trzydzieste”.
  20. Uwzględnienie w programach wycieczek szkolnych wyjazdów do IPN w Warszawie.

 

Prezentujemy również, uzupełniane na bieżąco, kalendarium zdarzeń, począwszy od stycznia do listopada 1918 roku, by przypomnieć, jak przebiegał proces kształtowania się niepodległej Rzeczypospolitej.

ROK 1918

1 stycznia 1918 Aleksander Kakowski, duchowny, członek Rady Regencyjnej* podczas uroczystości przyjmowania życzeń noworocznych przez Radę Regencyjną na Zamku Królewskim w Warszawie wygłosił przemówienie, w którym zaapelował:

"Gdybym był prorokiem, wołałbym głosem wielkim: Ocknij się narodzie polski, uderz w czynów stal. Niech gwiazda betlejemska w tym 1918 roku oświeca szlaki pochodu wyzwolenia Polski. (…) Niech każdy w swym zakresie, jak wszyscy w ojczyźnie, czyni, co może, a całość przy opiece Bożej sama się złoży. Oto życzenia, Mości Panowie, jakie Wam i całemu Narodowi składam na progu 1918 roku. Streszczam je w jednym okrzyku: Niech żyje Polska!”.

Rada Regencyjna. Od lewej Józef Ostrowski, abp Aleksander Kakowski, ks. Zdzisław Lubomirski

*Rada Regencyjna powstała w związku z ogłoszeniem przez cesarzy Niemiec i Austro-Węgier „aktu 5 listopada” 1916 roku, w którym zapowiadano utworzenie na ziemiach odebranych Rosji samodzielnego Królestwa Polskiego. Zadaniem Rady było sprawowanie władzy zwierzchniej, czyli niezależnej od jakiejkolwiek innej władzy zewnętrznej, nad terytoriami, które miały wejść w skład przyszłego państwa polskiego.

3 stycznia 1918 - Rada Regencyjna wydała dekret o organizacji władz naczelnych w Królestwie Polskim. Władza podzielona została pomiędzy Radę Regencyjną, Radę Stanu i Radę Ministrów.

Rada Stanu

 

5 stycznia 1918 - David Lloyd George - premier Wielkiej Brytanii - na zjeździe związków zawodowych stwierdza konieczność utworzenia niepodległej Polski, w której znalazłyby się "wszystkie żywioły rdzennie polskie, które chcą wejść w jej skład".

 

 

 

 

 

David Lloyd George

 

8 stycznia 1918 - Czternaście punktów Wilsona – program pokojowy, przedstawiony w orędziu do Kongresu Stanów Zjednoczonych przez prezydenta USA Thomasa Woodrowa Wilsona. Postulował w nim podjęcie działań, które należałoby przedsięwziąć, by zapewnić sprawiedliwy świat po I wojnie światowej. Realizacja ich miałaby też zapobiec kolejnej wojnie światowej. Dla Polski ważny był 13 punkt, mówiący o utworzeniu na terenach zamieszkanych w większości przez ludność polską niepodległego państwa polskiego z dostępem do morza.

„Stworzenie niepodległego państwa polskiego na terytoriach zamieszkanych przez ludność bezsprzecznie polską, z wolnym dostępem do morza, niepodległością polityczną, gospodarczą, integralność terytoriów tego państwa powinna być zagwarantowana przez konwencję międzynarodową”.

 

 

Thomas Woodrow Wilson

 

1 lutego 1918 - Rada Regencyjna opublikowała dekret, ustalający organizację władz głównych Królestwa Polskiego. W akcie tym określono zakres obowiązków najwyższych urzędników państwowych, powoływano do istnienia osiem ministerstw oraz ustalono procedury zwoływania posiedzeń Rady Ministrów. Dokument ten dał podstawy działalności pierwszego rządu polskiego, którego szefem był prawnik i historyk warszawski, Jan Kucharzewski.

Członkowie Rady Regencyjnej: książę Zdzisław Lubomirski, arcybiskup Aleksander Kakowski
i hrabia Józef Ostrowski

6 lutego 1818 - Decyzją Rady Regencyjnej w Warszawie powołano Radę Stanu Królestwa Polskiego. Miała ona pełnić rolę tymczasowego parlamentu do czasu zwołania Sejmu Ustawodawczego. Rada Stanu składała się ze 110 członków, których połowę wybierały rady miejskie i sejmiki powiatowe, pozostałą część tworzyli członkowie mianowani przez Radę Regencyjną oraz wskazywani z urzędu (biskupi katoliccy, przedstawiciele innych wspólnot religijnych, rektorzy wyższych uczelni i prezes Sądu Najwyższego). Stanowić miała "reprezentację wszystkich warstw ludności oraz kierunków myśli politycznej".

9 lutego 1918 - W Brześciu n. Bugiem został podpisany traktat pokojowy między Niemcami i Austro-Węgrami a Ukraińską Republiką Ludową. Traktat oznaczał uznanie państwa ukraińskiego przez państwa centralne. Wzburzył on opinię publiczną w całym Królestwie Polskim, ponieważ decyzją mocarstw, bez udziału Polaków, przyznawano Ukrainie ziemie uważane dotąd za etnicznie polskie (Chełmszczyznę z miastem Chełmem i część Podlasia). Dodatkowo, w tajnym protokole Austro-Węgry zobowiązały się stworzyć z ziemi lwowskiej i przemyskiej autonomiczny kraj koronny Cesarstwa.

Podpisanie traktatu brzeskiego

11 lutego 1918 - Gabinet Jana Kucharzewskiego podał się do dymisji na znak protestu przeciwko traktatowi brzeskiemu. Oficjalny protest złożył także Narodowy Komitet Niepodległościowy w Paryżu.

13 lutego 1918 - Podobny protest złożyła Rada Regencyjna, oświadczając, że czuje się zwolniona z przysięgi złożonej wobec mocarstw centralnych, a prawo do wykonywania władzy uzyska z woli narodu.

14 lutego 1918 - Polska Partia Socjalistyczna organizuje ogólnopolskie manifestacje i strajk narodowy na znak protestu przeciwko postanowieniom z Brześcia. Do protestów przyłączają się inne ugrupowania polityczne. Jak pisał Wincenty Witos : "Stanęło zupełnie wszelkie życie na całym obszarze Galicji. (...) Stanęły wszystkie koleje, stanęła też praca w urzędach, fabrykach, zakładach. (...) W każdym mieście, miasteczku, wsi - odbywały się masowe wiece i demonstracje".

15 lutego 1918 - II Brygada Legionów, dowodzona przez Józefa Hallera, a wchodząca w skład Polskiego Korpusu Posiłkowego, na wieść o pokoju brzeskim wypowiada posłuszeństwo dowództwu austro-węgierskiemu, rozbija pod Rarańczą blokujący ją pułk austriacki i przedziera się na Bukowinę. Pozostali żołnierze zostają przez Austriaków internowani.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gen. Józef Haller

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Legioniści II Brygady wkraczający do Kowla

 

6 marca 1918 - Żołnierze II Brygady Legionów w miejscowości Soroki (Besarabia), połączyli się z II Korpusem Polskim (utworzonym w 1917 r. w Rosji). Jednostka liczyła ok. 7 tyś. żołnierzy, z tego ok. 1500 żołnierzy II Brygady. Dowódcą został gen. Sylwester Stankiewicz.

8 marca 1918 - II Korpus wyruszył na wschód, żeby w ogarniętej wojną domową Ukrainie szukać oparcia w walce z bolszewikami.

 Żołnierze II Brygady Legionów, którym nie udało się przejść na stronę rosyjską, internowani na Węgrzech

11 marzec 1918 - Zdobyty przez I Korpus Polski gen. Józefa Dowbora-Muśnickiego Bobrujsk znalazł się po niemieckiej stronie frontu. Niedługo potem na mocy traktatu brzeskiego bolszewicka Rosja przekazała te tereny Niemcom. Aby ocalić oddział przed rozwiązaniem, gen. Dowbor-Muśnicki rozpoczął rokowania z Niemcami. Ostatecznie udało się mu wynegocjować neutralność I Korpusu kosztem podporządkowania się niemieckim władzom wojskowym. Jednocześnie generał wysłał delegację do Rady Regencyjnej, poddając się jej politycznemu zwierzchnictwu. Dopełnieniem przejęcia tej zwierzchności nad Korpusem była złożona przez żołnierzy przysięga wierności.
„Podobno jesteśmy patriotami, nie można temu zaprzeczyć. Ale czy nie ma tu więcej uczucia niż świadomości ? ” - powiedział Generał Józef Dowbor-Muśnicki.

 

Generał Józef Dowbor- Muśnicki w otoczeniu oficerów I Korpusu Polskiego

Kopiec I Korpusu Polskiego na terenie Twierdzy w Bobrujsku

 26 marzec 1918 - Generał Józef Haller zostaje dowódcą II Korpusu Polskiego powstałego z połączenia II Brygady Legionów i II Korpusu Strzelców Polskich. Dowództwo korpusu uznało władzę Rady Regencyjnej.
"Za co walczymy? Czy za nasze życie ? Nie. Walczymy za tę ziemię, w której zostali pochowani nasi ojcowie” – powiedział Generał Józef Haller.

Józef Haller wizytujący wojska II Korpusu

28 marca 1918 - Gen. Haller na czele II Korpusu wkroczył do Humania.

Rewia wojsk polskich w Humaniu

2 kwietnia 1918 - W Królestwie Polskim sytuacja zmienia się dynamicznie. Stosunek Polaków do Niemiec i Austrii pogorszył się wskutek oddania Chełmszczyzny Ukrainie (w ramach postanowień pokoju brzeskiego). Pojawiają się doniesienia niemieckiej agencji prasowej Wolffa (pierwszej nowoczesnej agencji informacyjnej na świecie), że nie została ustalona faktyczna granica z Ukrainą. Problem dotyczył Chełmszczyzny.

3 kwietnia 1918 - "Monitor Polski"(dziennik urzędowy wydawany przez Prezesa Rady Ministrów, służący do urzędowego ogłaszania aktów prawnych) potwierdza oficjalnie wiadomość, że nie została jeszcze ustalona granica z Ukrainą.






















3 kwietnia 1918 - Dowództwo Wojsk Polskich na Ukrainie zawiera umowę z rządem Ukraińskiej Republiki Ludowej na przemarsz II Korpusu Wojska Polskiego na Wschodzie przez terytorium ukraińskie. Ukraińcy zobowiązują się wywiązać z zaopatrzenia oraz wyznaczają Czernichowszczyznę jako punkt koncentracji wojsk.

4 kwietnia 1918 - Rada Regencyjna zainicjowała powstanie nowego rządu. Na jego czele stanął dotychczasowy minister skarbu , Jan Steczkowski. W rządzie pojawiło się nowe ministerstwo- Zdrowia Publicznego, Opieki Społecznej i Ochrony Pracy. Rząd Steczkowskiego zorganizował podstawy aparatu skarbowego państwa, przygotował projekty ustawodawcze systemu finansowego, wzmocnił Polską Siłę Zbrojną, tworzył szkolnictwo i administrację samorządową. Zapowiedział również wprowadzenie ustaw socjalnych, parcelację majątków państwowych i kredytowanie odbudowy ze zniszczeń wojennych.









9 kwietnia 1918 - Odbyły się wybory do Rady Stanu Królestwa Polskiego. Obsadzono połowę, czyli 55 mandatów. Pozostali członkowie Rady pochodzili z urzędu bądź z nominacji Rady Regencyjnej. Na czele Rady stał marszałek. Prezydium Rady tworzyli marszałek, dwóch wicemarszałków oraz czterech sekretarzy. Pierwszym marszałkiem został Franciszek Jan Pułaski. W wyborach zwyciężyła Narodowa Demokracja.

Członkowie Rady Stanu

12 kwietnia 1918 - Rząd Ukraińskiej Republiki Ludowej, pod naciskiem Niemców i Austriaków, anulował umowę z dowództwem Wojsk Polskich na Ukrainie z 3 kwietnia o przemarszu II Korpusu przez Ukrainę za Dniepr, co powoduje jego zatrzymanie się pod Kaniowem. „Nad samym Dnieprem, właśnie pod Kaniowem, Niemcy doganiają i osaczają Korpus".


Wojska polskie na Ukrainie w 1918r.

14 kwietnia 1918 - fragment listu Józef Bilczewskiego, arcybiskupa lwowskiego obrządku łacińskiego do arcybiskupa Andrzeja Szeptyckiego, greckokatolickiego metropolity Lwowa o relacjach między ludnością polską a rosyjską:
"Dochodzą mię z różnych stron diecezji wiadomości, że lud ruski odnosi się wrogo do ludu polskiego, grozi mu zniszczeniem jego sadyb, wyrzuceniem za San. Imieniem całego zgromadzonego u mnie Episkopatu polskiego udaję się do Ciebie z prośbą, abyś jako Arcypasterz w porozumieniu z innymi Najprzewielebniejszymi Księżmi Biskupami obrządku greckokatolickiego dla dobra świętego Kościoła katolickiego wydał orędzie do kapłanów i ludu ruskiego, przypominając przykazania Boże, wzbraniające siania nienawiści, z której wszyscy wspólnie tylko nieszczęście ostatecznie zbierać będą".


29 kwietnia 1918 - Premier Jan Steczkowski wystosował tajną notę do Państw Centralnych o konieczności budowy państwa w granicach Królestwa Polskiego. W nocie godził się na granicę z Ukraińską Republiką Ludową "odpowiadającą strategicznym koniecznościom", na utratę czterech północnych powiatów guberni suwalskiej w zamian za rekompensatę na wschód od linii rzek Narew–Biebrza. Zadeklarował również zawarcie przymierza wojskowego i traktatu handlowego z Państwami Centralnymi, zapewniającego wolną żeglugę na Wiśle i dostęp Polski do morza.

1 maja 1918 - Dziennik Urzędowy "Monitor Polski" zamieścił apel Polaków zamieszkałych w Rosji do narodu polskiego:
„My, zebrani obywatele polscy na emigracji, w Rosji, łącząc się z krajem i narodem, ufamy, że Rząd Polski, oparty o cały naród, dobędzie z siebie tyle sił, ile ich potrzeba, by w ciężkim momencie zdobyć wolność i państwową niepodległość.”
W Warszawie zaś Socjaldemokracja Królestwa Polskiego i Litwy wzywała proletariat do manifestacji:
"Robotnicy! Znowu świta nam 1 maj, dzień demonstracji przeciw wojnie, święto międzynarodowego braterstwa proletariatu. Nad morzem krwi, nad olbrzymim cmentarzyskiem trupów, nad dymiącym pogorzeliskiem Europy zapala się po raz czwarty słońce majowe. Gdy pierwszy maja idzie, (...) niechaj się dowie łotrowska banda okupacyjna, że proletariat kajdany swoje targa, że mury więzienia swego wali. Z dusznych fabryk, z ciemnych warsztatów, z nor sklepowych – na ulicę!" (z odezwy Zarządu Głównego SDKPiL).

2 maja 1918 - Rada Regencyjna mianowała doktora Stanisława Bukowieckiego radcą prawnym w Ministerstwie Wyznań i Oświecenia Publicznego w randze Szefa Sekcji. Wcześniej pełnił on funkcję ministra sprawiedliwości w rządzie Jana Kucharzewskiego. Uważany jest za twórcę polskiego sądownictwa i prokuratury.

dr Stanisław Bukowiecki

 

Ministerstwo Wyznań i Oświecenia Publicznego

6 maja 1918 - Niemiecki generał Franz Hermann von Zierhold, dowódca wojsk niemieckich okupujących po traktacie brzeskim Ukrainę, zażądał, by dowództwo II Korpusu WP na Wschodzie w ciągu trzech godzin złożyło broń. Gen. Józef Haller zarządził pogotowie bojowe. Na pół godziny przed upływem terminu Niemcy wycofali rozkaz, tłumacząc się nieporozumieniem. Haller rozkazał wzmocnić pozycje bojowe pod Kaniowem, gotów stoczyć bitwę, gdyby Niemcy zdecydowali się na działania zaczepne.

10/11 maja 1918 - W nocy, bez żadnych uprzedzeń, przeważające liczebnie oddziały niemieckie zaatakowały jednostki polskie rozlokowane w okolicy Kaniowa. Po całodziennej walce i wyczerpaniu się zapasów amunicji II Korpus Polski został zmuszony do złożenia broni. Straty niemieckie wyniosły ok. 1500 zabitych i rannych, polskie nie przekraczały 1000. Niemcy nie dotrzymali warunków kapitulacji, rozbrojonych jeńców ograbili i wysyłali do obozów jenieckich. Wzięto do niewoli 3000 żołnierzy i 250 oficerów. Drugie tyle, w tym gen. Haller, zdołało zbiec i uniknąć niewoli. Józef Haller zdołał przedostać się do Moskwy, a następnie przez Murmańsk do Francji, gdzie stanął na czele sformowanej Błękitnej Armii.

Bitwa pod Kaniowem

Artykuł w "Kurierze Lwowskim"

Odznaka pamiątkowa Związku Kaniowczyków

21 maja 1918 - I Korpus Polski generała Józefa Dowbora-Muśnickiego został rozbrojony przez oddziały niemieckie w twierdzy w Bobrujsku, którą w tym czasie kontrolował. Po uznaniu zwierzchnictwa Rady Regencyjnej Królestwa Polskiego i żądaniu kapitulacji przedstawionym przez dowództwo niemieckie armia złożyła broń. Niewielka liczba żołnierzy przedostała się do Francji. 

Odznaka I Korpusu w Rosji

30 maja 1918 - Założono Związek Legionistów Polskich, najstarszą polską piłsudczykowską organizację kombatancką i państwowo – niepodległościową. Organizacja ta zrzeszała byłych żołnierzy Legionów Polskich Józefa Piłsudskiego. Pierwszym komendantem związku został późniejszy marszałek Edward Rydz – Śmigły.

Krzyż Legionowy, odznaka organizacyjna Związku Legionistów Polskich

             

Generał Edward Rydz – Śmigły

2 czerwca 1918 - Po raz pierwszy od 1831 r. miało zebrać się w Warszawie polskie ciało przedstawicielskie - Rada Stanu. Na miejsce stałych posiedzeń wyznaczono gmach Towarzystwa Kredytowego Miejskiego.

Gmach Towarzystwa Kredytowego Miejskiego po rozbudowie z 1914 r.

3 czerwca 1918 - Ogłoszona została tzw. Deklaracja wersalska – oświadczenie premierów państw Koalicji: Georgesa Clemenceau, Davida Lloyda George’a i Vittorio Orlando. Deklaracja przewidywała utworzenie „zjednoczonego i niepodległego państwa polskiego z wolnym dostępem do morza” jako jeden z warunków trwałego i sprawiedliwego pokoju oraz rządów prawa w Europie.

Wielka Czwórka konferencji paryskiej: D. L. George (Wielka Brytania), V. Orlando (Włochy),
G. Clemanceau (Francja) i T.W. Wilson (USA)

9/10 czerwca 1918 - Nocą z 9 na 10 czerwca 1918 nastąpił kres III Korpusu Polskiego na Wschodzie złożonego z Polaków służących w armii rosyjskiej na froncie rumuńskim. Jednostki polskie zostały otoczone przez przeważające siły dywizji austriackich. Wobec takiej sytuacji dowództwo polskie podjęło decyzję o niepodejmowaniu walki i podpisało kapitulację. Żołnierze zdemobilizowanego korpusu, zgodnie z umową podpisaną po kapitulacji, zostali w kilku transportach przewiezieni do Polski, natomiast dowódca gen. Eugeniusz Michaelis de Henning został Naczelnym Inspektorem Wojska Polskiego na Ukrainie.

Gen. Eugeniusz Michaelis de Henning

14 czerwca 1918 - Rada Regencyjna powołała na stanowiska Marszałka Rady Stanu historyka i dyplomatę Franciszka Jana Pułaskiego.

Marszałek Rady Stanu Franciszek Pułaski

17 czerwca 1918 - We Francji przystąpiono do formowania 1 Dywizji Strzelców Polskich. W miejscowości Villers-Marmery 1 Pułk Strzelców Polskich złożył przysięgę i otrzymał Sztandar ufundowany przez miasto Paryż.

Żołnierze 2 pułku strzelców Armii Polskiej we Francji – 1918 r.

21 czerwca 1918 - Na Zamku Królewskim w Warszawie odbyła się uroczystość inauguracyjnego posiedzenia Rady Stanu. Otworzył je Marszałek F. J. Puławski. Odbyła się wówczas jedyna sesja w której Rada zebrała się na 14 posiedzeniach plenarnych, uchwalając 4 ustawy.

Zamek Królewski w Warszawie 1918 r.

22 czerwca 1918 - Odbyła się uroczystość wręczenia sztandarów 2. i 3. Pułkowi Strzelców Polskich wchodzącym w skład 1 Dywizji Strzelców Polskich we Francji z udziałem francuskiego prezydenta Raymond Poincare oraz Romana Dmowskiego jako prezesa Komitetu Narodowego Polskiego.

Cztery pułki Armii Polskiej we Francji otrzymały z rąk Romana Dmowskiego swoje sztandary, ufundowane przez miasta Paryż, Belfort, Verdun i Nancy

„Nie ma patriotyzmu bez gotowości do ofiar. Kto chce ocalić nasz naród,
nie nadstawiając karku, ten będzie widział powolne jego gnicie.”
Roman Dmowski

1 lipca 1918 - W Ufie, w Rosji sformowany został Pułk Strzelców Polskich im. Tadeusza Kościuszki (17 sierpnia 1918 roku pułk otrzymał numer „1” i został podporządkowany dowódcy Wojska Polskiego we Wschodniej Rosji).

Usytuowanie na mapie rosyjskiego miasta Ufa

1 lipca 1918 - Na podstawie umowy podpisanej w Moskwie rozpoczęto tworzenie polskiego oddziału na Półwyspie Kolskim w rejonie Murmańska, składającego się z kompanii Strzelców i Legii Oficerskiej wspomaganych baterią artylerii i plutonem karabinów maszynowych. W końcu lipca oddział przerzucono w rejon Archangielska, gdzie w ramach sił koalicji wziął udział w zdobyciu miasta. Brytyjczycy nazywali żołnierzy kompanii "Lwami Północy".

 

"Lwy Północy" w czasie defilady na północy Rosji

Polscy żołnierze z Baśką niedźwiedzicą, którą kupili na północy

3 lipca 1918 - Rozformowano 3 Pułk Ułanów wchodzący w skład I Korpusu Polskiego.

3 lipca 1918 - Po rozbiciu II Korpusu Józef Haller uniknął niewoli i pod fałszywym nazwiskiem „Mazowiecki” przedostał się przez Kijów do Moskwy, stamtąd przez Karelię i Murmańsk dotarł do Francji. Kilkanaście dni później został członkiem Komitetu Narodowego Polskiego w Paryżu. Został on przedstawiony rządowi francuskiemu przez KNP jako kandydat na stanowisko naczelnego wodza Armii Polskiej.

5 lipca 1918 - Rada Naczelna Polskiego Stronnictwa Demokratycznego w Galicji uchwaliła, że będzie wspierała Polaków w organizacji państwa i wojska polskiego.

12 lipca 1918 - Ustanowiony został Królewsko-Polski Gabinet Cywilny, który był aparatem pomocniczym Rady Regencyjnej. Na jego czele stanął ksiądz prałat Zygmunt Chełmickim.

 Ksiądz prałat Zygmunt Chełmicki

14 lipca 1918 - "…W dzień święta francuskiego, 14 lipca, odbyła się wielka parada wojsk sprzymierzonych w stolicy Francji. Wziął w niej udział batalion naszej piechoty. Pochód otwierał oddział francuski, potem szli w porządku alfabetycznym Amerykanie, Anglicy, Belgowie, Grecy, Włosi, Polacy, Portugalczycy, Rumuni, Serbowie, Czechosłowacy. Ukazanie się oddziału polskiego, entuzjastycznie witanego przez zgromadzone tłumy okrzykami: Vive la Pologne – wywarło silne wrażenie." (Roman Dmowski)
"Święto narodowe Francji 1918 roku nie było świętem tylko francuskim – rewia z 14 lipca była rewią wojsk sojuszniczych, wielkim aktem nie tylko wojskowej solidarności, ale również wielkim aktem wiary w zwycięstwo – w momencie, gdy to zwycięstwo zdawało się jeszcze poważnie wahać. […] Stojąc wśród tłumu usłyszałem raptem Les Polonais – i ujrzałem po paru sekundach pojawiający się nasz oddział. W zwartym szeregu, z majestatycznym spokojem przedefilował wśród oklasków, robiąc na fachowcach, jak i na publiczności wrażenie siły i świadomej karności." (Józef Wielowieyski - polski działacz niepodległościowy, prawnik, dyplomata, ziemianin, polityk)

25 lipca 1918 - Na wiecu ludności spisko-orawskiej w Zakopanem uchwalono przyłączenie Orawy i Spiszu do Polski.

26 lipca 1918 - Lew Trocki - komisarz wojny rządu bolszewickiego - wydał rozkaz rozstrzelania każdego Polaka, który podejmie próbę przedostania się w rejon Murmańska, gdzie formowano jednostki polskie.

Lew Trocki

30-31 lipca 1918 - W Rosji powstał Czerwony Rewolucyjny Pułk Warszawski pod dowództwem chorążego Stefana Żbikowskiego.

Chorąży Stefan Żbikowski

Zgodnie z zamysłem bolszewików miał być zalążkiem polskiej siły zbrojnej stanowiącej część składową Armii Czerwonej a obejmującej np. ochotników z rozbitego II Korpusu Polskiego w Rosji generała Józefa Hallera. Jego liczebność wynosiła około 1000 żołnierzy. Wchodził w skład I Brygady Zachodniej Dywizji Strzelców, potem zaś od 9 czerwca 1919 razem z całą dywizją formalnie wszedł w skład Armii Czerwonej.

24 sierpnia 1918 - W Detroit w USA zwołano I Sejm Wychodźctwa Polskiego. Obrady trwały do 30 sierpnia 1918 r.

26 sierpnia 1918 - Podczas obrad sejmu przemawiał Ignacy Jan Paderewski. W swoim przemówieniu podkreślił, że: "Polacy mieszkający w Stanach Zjednoczonych, którzy przyznają się do polskiego pochodzenia, winni mieć prawo swobodnego wyboru by walczyć i ginąć pod polskimi, własnymi sztandarami, w szeregach polskiej, własnej armii."

Mandat Poselski Ignacego Jana Paderewskiego

28 sierpnia 1918 - Sejm Wychodźstwa Polskiego w Detroit przyjął projekt powołania 100-tysięcznej armii z emigrantów polskich.

29 sierpnia 1918 - Rada Komisarzy Ludowych, radziecki rząd robotniczo - chłopski wypowiadając wcześniejsze traktaty podpisane przez rząd carski, anulował traktaty rozbiorowe Polski.
"Art.3 Wszystkie układy zawarte przez rząd byłego imperium rosyjskiego z rządem Królestwa Pruskiego i Cesarstwa Austro - Węgierskiego, odnoszące się do rozbiorów Polski wobec sprzeczności z zasadą samookreślenia narodów i rewolucyjnym poczuciem prawnym narodu rosyjskiego, który uznał niezaprzeczalne prawo narodu polskiego do jedności i niepodległości, zostają niniejszym zniesione w sposób nieodwołalny."
Przewodniczący Rady Komisarzy Ludowych – W. Ulianow (Lenin)

Włodzimierz Ulianow (Lenin)

Posiedzenie Rady Komisarzy Ludowych

Wybierz język

plenfrdeitptrues

Lokalizacja

Współpraca

  • apolitechnika_warszawska200.png
  • godlo-SGH-zielone.png
  • kul.png
  • L.png
  • logo_psw_2010_300.png

Wyróżnienia

  • logo1.png
  • logo2.png
  • logo3.png
  • part.png

Przedsięwzięcia

  • come.png
  • free.png

UNESCO

logo_unesco.png

Facebook Likebox Slider


Copyright © 2014. "Kraszak"  Rights Reserved.